Johan Verminnen (74) heeft voor het eerst uitgebreid gesproken over zijn strijd tegen slokdarm- en maagkanker. In de podcast ‘Radio 2 in gesprek’ vertelt de Vlaamse zanger openhartig over de twaalf uur durende operatie, de zware revalidatie die daarop volgde en hoe de ziekte hem dwong om hulp te leren aanvaarden. “Ik dacht: ik ga eraan, ik ga dood.”

In oktober vorig jaar maakte Johan Verminnen plots bekend dat zijn geplande afscheidstournee ‘De laatste ronde’ niet kon doorgaan. Hij onthulde dat “de grote K” aan zijn deur was komen kloppen en dat hij de diagnose slokdarmkanker had gekregen. De zanger moest ook een dringende operatie ondergaan. Eind diezelfde maand mocht hij het ziekenhuis verlaten, waarna een lange revalidatieperiode begon.

Nu vertelt hij voor het eerst hoe ernstig de situatie was. De nachtmerrie begon na een darmonderzoek in het UZ Gent. Verminnen kreeg plots telefoon met de dringende vraag om nog diezelfde dag naar de oncoloog te komen. Al snel volgde de harde confrontatie met de realiteit. “Ze delen je op in een A- en een B-patiënt. Een A-patiënt is iemand die ze nog kunnen opereren, een B-patiënt is iemand met uitzaaiingen”, legt Verminnen uit.

Uit handen glippen: Hoewel hij op dat moment fysiek geen pijn had, was de mentale klap enorm. “Ik heb nooit pijn gehad, maar wel pijn in mijn hoofd door alle informatie die ze mij gegeven hebben”, vertelt hij. De zanger ging onder het mes voor een operatie die uiteindelijk twaalf uur duurde. Achteraf bekende de chirurg dat het nipt was. “Ik dacht dat je uit mijn handen ging glippen”, kreeg Verminnen te horen. Toch blijft hij er nuchter bij: “Het moet zijn dat onkruid zoals deze zanger niet zo makkelijk vergaat.”

Hoewel de operatie slaagde, weegt de nasleep nog altijd zwaar door. Verminnen moest fundamentele dingen zoals ademen en stappen helemaal opnieuw aanleren. Voor iemand die altijd op eigen benen heeft gestaan, was die plotse afhankelijkheid een bittere pil om te slikken. “Dat was misschien het moeilijkste om te aanvaarden. Nu doe ik soms dingen alleen die ik beter met begeleiding zou doen.”

Hoop op waardig afscheid: Het annuleren van zijn tournee is een wonde die nog niet helemaal is geheeld. “Ik had besloten om mijn carrière te stoppen met een prachtige tournee. Dat ik dat niet heb kunnen doen door zoiets stoms, ben ik niet gewend.” Toch geeft Verminnen de moed niet op. “Ik hoop dat ik nog een laatste serie concerten kan geven. Als er iets in mijn leven een constante is, dan is het dat ik graag mijn lot in eigen handen neem.”

De zware beproeving heeft hem naar eigen zeggen ook iets waardevols opgeleverd. “Ik vind niks nog normaal. Wat mensen voor je doen, soms heel kleine dingen, dat is een godsgeschenk”, zegt hij. “Dan ben ik een beter mens geworden door zo ziek te zijn geweest.”